تبریز، شهر اولین‌ها — اولین قهوه‌خانه، اولین روزنامه، اولین تئاتر ایران — سه روز با تمام وجود مهمان‌مان کرد. بازار تاریخی تبریز که ثبت جهانی یونسکو است، یک شهر در خود است. راسته‌های تخصصی طلا، فرش، ادویه و مسگری هر کدام دنیایی جداگانه‌اند. چند ساعت گم شدن در کوچه‌پس‌کوچه‌هایش بهترین چیزی بود که می‌شد کرد. کلیسای قره‌کلیسا با قدمت بیش از ۱۴۰۰ ساله، در دل کوهستان آذربایجان ایستاده و هر بیننده‌ای را مبهوت می‌کند. آخرین شب را در کافه‌ای قدیمی در دل بازار با قهوه تُرک و باقلوای تبریزی تمام کردیم.
بازار تبریز یه شهر در شهر است. ساعت‌ها راه رفتیم و هنوز کوچه‌های کشف‌نشده بود. راسته مسگرها با صدای چکش‌هایشان موسیقی خاصی داشت.
کلیسای قره‌کلیسا در دل کوه ایستاده و هر بیننده‌ای را خلع سلاح می‌کند. سکوت اطرافش عمیق‌تر از هر حرفی بود. ۱۴۰۰ سال تاریخ در سنگ.
دریاچه ارومیه صورتی بود — واقعاً صورتی! آب نمک با جلبک‌های خاص این رنگ را ساخته. منظره‌ای که در هیچ کتابی به اندازه دیدن واقعی نیست.